Verrassend Vermoeiende Zondag

Vandaag is het zondag, maar niet zo maar een zondag! ‘Mijn zondag'!!

‘Mijn zondag' = ‘mijn beurt om te koken dag' ... jeuj!

Na een fris en monster uitgeslapen te zijn, vooral monster en niet uitgeslapen, heb ik mij om 10:00 in de keuken geïnstalleerd!

Na een eitje met wat melk geklopt te hebben, voor mijn verloren brood en mijn melk te koken, voor mijn warme choco, had ik een degelijk ontbijt achter de kiezen om aan het echte werk te beginnen.

Op het menu stond: Lasagne!! (-op moeders wijze; Dat betekent: Veel groeten, weinig lasagne)

De inkopen waren eerder deze week gebeurd, dus moest het ‘gewoon' allemaal nog klaar gemaakt worden.

Veel groeten betekent: veel snijwerk, gehakt betekent: bak werk, kaas betekent: rasp werk, uien snijden betekent; werk vertraging oplopen en koken in een gehandicapte keuken betekent: al het voorgaande ... x 2!

Om 13:20 stipt, deed ik de keuken deur open met een plakker rond mijn vinger en kon ik versuft van de pijn en het bloed dat ik verloren had, met trots mededelen dat het eten klaar was!

Het heeft geen half uur geduurd, of als was op!

3 uur werk = 30 minuten eten => na enige vereenvoudiging => 6 minuten werk voor 1 minuut eten!

Wat ik hiermee wil zeggen is ... in goed en lekker eten maken kruipt veel tijd, maar het is wel gespendeerd!

Om niet met een volgepropt gevoel de dag op ons appartement door te brengen, hebben we besloten om met z'n allen te gaan rond dobberen in het valkeakoski zwembad.

Zo gezegd, zo gedaan! Omdat het zwembad wel om 17:00 sloot, hebben we moeite moeten doen om ons uit onze stoel te verheven en naar het zwembad te gaan, voor het gesloten was!

Met de gedachte dat er in de kleedkamers sauna's waren, brachten onze voeten ons de volledige 4km wandelen, vederlicht naar onze bestemming!

Tijdens de wandeling had ik even het gevoel niet meer in Finland te zijn. Hier toegekomen in het midden van de winter, hebben we nog niet veel groene natuur gezien.

Maar met dat de zon de laatste weken wat heeft geschenen en de ijskoningen bijna gepasseerd zijn, beginnen de eenjarige planten en andere struikjes in bloesem te komen.

Toen we echter weer op de hoofdweg aankwamen, voelde ik me zo terug ‘thuis'.

Het zwembad was 4.30 voor 1u30min binnen te zijn. Het systeem bestaat uit een kaart en als je boven je uur en een half komt, betaal je gewoon extra bij.

Terwijl Jakob en ik al ons ingangskaart gekocht hadden en doorgelopen waren naar de kleedkamers stonden Steven en Vincent nog aan kassa.

Als mopje had ik nog geroepen dat het de mannen kleedkamer de eerste deur links was, die eerste deur links, leidde ze uiteraard naar de vrouwen kleedkamers!

Na enkele minuten na het omkleden waren Steven en Vincent nog steeds niet binnen gekomen. Jakob en ik stonden in onze zwemshort klaar om naar het zwembad te gaan, tot op dat moment Steven en Vincent met een verrassing binnen kwamen.

Geen rode handafdrukken op hun kaken, maar wel vier mannelijke speedo's in hun hand!!

Het was blijkbaar verboden om met een zwemshort in het zwembad te gaan en verplicht een dergelijk speedootje te dragen.

Wegens onze onwetendheid moesten we er dit keer niet voor bij betalen.

Het was en bleven wel speedo's!! gelukkig niet zo'n dingen die echt alles bij elkaar duwen, maar zo'n zwembroekjes die op boxershorts geleken!

Met onze afgelijnde mannelijkheid stapten we de volgende ruimte in, waar het eerste wat we zagen, een verrimpelde duikboot was!

Een ventje van 65jaar met een redelijk buikje die zonder zijn strakke speedo onder de douch stond.

Voor het zwembad te betreden, moest je je douchen. Maar ...

Hoewel het Fins nog steeds zo goed als onverstaanbaar is voor ons, waren er universeel duidelijk makende vermeldingsborden die illustreerden dat het verboden was te douchen met zwembroek!

We hebben dan maar onze nauw aansluitende ‘slipjes' terug uitgedaan voor een koude douch te nemen en dan er ons terug in geworsteld om het zwembad te betreden.

Denkend dat we alle obstakels overwonnen hadden, stonden we klaar in het zwembad te springen, zagen we een bordje met ...... je kunt het waarschijnlijk al raden ....... Verboden in het zwembad te springen!

Uit frustratie hebben we eerst enkele baantjes gezwommen in het zwembad.

Na enkele baantjes te hebben gezwommen, zijn we de sauna ingegaan.

Waar een ECHTE Fin de luchtvochtigheid zo hoog had gedreven dat het wel een oven leek!

Daarbovenop, bleef deze maar water over het vuur gieten, waardoor we bijna gekookt werden, waarom Steven de mooie uitspraak maakte, ‘nu weten we hoe het voelt om een mossel te zijn tijdens het kook process'. Gelijk had hij!

Jakob, die toch al enkele sauna's ervaring heeft, werd er zelfs op een bepaald moment slecht van.

Uiteindelijk zijn we er uitgegaan om dan terug in het zwembad te springen! ... Excuseer ... wandelen via de trap in het water.

De laatste 15 minuten zagen we een koord aan het plafon hangen, zoals een liaan boven het water.

Mijn kindertijd tekortkomingen werden aangesproken en ik ben vriendelijk gaan vragen als ze de ‘liaan' zou willen losmaken, zodat we nog wat fun zouden beleven!

En jawel .. ook dit kan ik nu van mijn ‘gemist'-lijstje schrappen.

Nadat de ‘kleine jongetjes' hun pleziertje gehad hadden, zijn we terug de ‘oven' ingegaan, waar dit keer de Belgen de temperatuur konden bepalen!

De vorige Fin was vertrokken en nadat iedereen weg was uit de sauna, want het zwembad ging zo sluiten, waren wij de enige die er nog in zaten.

We besloten ons te gedragen als echte Finnen en hebben de rest van het water in een keer over het vuur gesmeten!

Het werd zo warm ... het was alsof we vuur aan het spugen waren!

Dus hebben we ons dan maar weer als Belg voorgedaan en eruit gegaan.

Buiten gekomen, hebben we nog een half uurtje in het zonnetje liggen genieten van onze vrije dag, zonder werk problemen aan ons hoofd, voor we onze 4km terug wandelden.

Thuis gekomen hebben we niet veel meer gedaan buiten deze leuke ervaring opgeschreven voor mijn blog en vroeg gaan slapen .. uiteraard na een disney klassier!

Druk Doet Werken

De dagen beginnen stelselmatig te korten en de tijdsdruk, die gepaard gaan met zenuwen beginnen geleidelijk op te lopen.

Hiervoor laten we onze slaap nog niet ... dat wordt ons op dit moment nog bezorgd door de nodige jeugdklassiekers van de Disney filmcollectie!

Deze week is mijn project zeer goed opgeschoten!

Het programma is voor zo'n 97% af, uiteindelijk kan je altijd wel iets anders beter, eenvoudiger en duidelijker schrijven. Maar zoals het spreekwoord zegt; ‘wat niet kapot is, moet niet vermaakt worden'.

Het ‘student-proof' gedeelte heeft ook de nodige aandacht gekregen en wordt nu voluit in mijn thesis document neergeschreven.

Deze week zal ik kijken voor het veiligheidsrelais hernieuw te bekabelen en een filmpje op te nemen die het volledige project beschrijft!

Mijn thesis heeft al veel lay-out, maar weinig tekst. Het is een waarheid dat de meeste technisch aangelegde mensen, een hekel hebben aan papier werk! Of zoals Jakob zou zeggen; het is een feit, dat de geit schijt, met de benen gespreid!

Hun project, van Steven en Jakob, begint ook serieus vorm te krijgen en mochten de meeste thesis studenten de auditoriums niet nodig hebben voor hun eindwerken te presenteren, dan zou hun systeem hoogst waarschijnlijk al bekabeld kunnen zijn en de elektrische toestellen bedienen.

Hoewel Jakob op dit moment nog het infrarood protocol aan het onderzoeken is van de beamer, zal hun dat ook wel lukken!

Vincent is ook duidelijk volop aan het doorschrijven aan zijn project. Het meeste waar hij mee kan werken is al werkend.

Helaas, zal er een bepaald onderdeel en software pakket te laat komen (te laat besteld), om zijn project ook te doen werken.

De persoon na hem zal dus alle bestaande onderdelen gewoon aan elkaar moeten koppelen, voor het geheel te doen werken.

Helaas, is het zaterdag vandaag en kunnen we dus morgen, niet naar school! Want iedereen zou zich wel weten bezig te houden.

Als ontspanning sta ik ook meer en meer achter de ping-pong tafel! Het is leuk om na zovelen malen dat balletje te moeten oprapen, eens tegen andere te winnen!

Heb ik bevestiging gekregen dat ik volgende week woensdag mag gaan spreken in een ‘upper secondary' school in hämeenlinna over uitwisseling student zijn en wat over belgie gaan praten.

Ik had me hiervoor opgegeven om op deze manier de Finse jeugd te motiveren en het lijkt me wel leuk om, tot nu toe, opgedane ervaring te delen.

De Countdown

De laatste week wisselde werk & ontspanning elkaar af.

Het voelde goed om mijn ma eens terug te zien, hoewel ik haar eigenlijk niet echt veel had gemist door de moderne communicatie wegen, email & skype voorop!

Na savonds een volledige update gekregen te hebben van wat er thuis zich allemaal afspeelde, voelde ik me net, alsof ik de laatste 3 maand gewoon was thuis geweest.

Hoewel de sauna in het hotel/boerderij, ten volle werd gebruikt ben ik er toch in geslaagd tussen het relaxen, mijn project automatisch zijn boxen toe te voegen aan de opslag transportbanden.

Kort weg, het automatisch gedeelte van mijn project werkt al voor zo'n 50%.

De laatste dagen heb ik het volledige terughaal systeem uitgeschreven, zodat ik volgende maandag (07/05) kan beginnen programmeren en dan eigenlijk ruw weg klaar ben met de essentie van mijn project.

Vergeet niet! Ik moet nog in de schakelkast, de veiligheidsrelais herkableren en het touchscreen interface student proof maken, zodat de ‘op alles tergelijk duwende student' het project niet kan kapot helpen.

Dus dan zal ik een heel stuk verder staan in het project.

Daarnaast moet ik nog mijn thesis boekje volledig afschrijven en mijn technische tekeningen inorde krijgen.

Maar omdat ik normaal gezien, niemand meer zal zien hier in finland van familie en de andere erasmus studenten al weg zijn, is de countdown zo goed als begonnen!

Nog minder dan 6 weken en dan sta ik terug in belgie, hopelijk, met mijn bachelor diploma!

Laatste Finse Lessen & ...

Vandaag stond onze laatste les Fins op het programma!

Op zich niets speciaal, maar na verder over na gedacht te hebben, mijn laatste les uit mijn Bachelor opleiding!

Want zodra ik mijn Fins examen zou afleggen, moet ik gewoon nog mijn project afwerken en daarna mijn diploma gaan afhalen (als alles goed gaat uiteraard!)

Dus volledig stressloos zijn we naar onze laatste les gegaan.

Met wat simpele truckjes, die ik vooral in het VTI geleerd heb, kreeg ik zowat het volledige vragen assortiment los uit de docent, die op het examen wel eens durven gevraagd zouden worden!

Met deze kennis in mijn achterhoofd, ben ik dan ook onmiddellijk na de les beginnen studeren aan mijn Finse vocabularium.

Terwijl Steven, Jakob en Vincent dit maar bleven uitstellen, was ik de voorbeeld student en had tegen donderdag avond zowat mijn cursus redelijk onder de knie.

Dus kon ik dan ook gewetenloos naar het laatste studenten feestje gaan de donderdag avond!

Hoewel ik zwaar getwijfeld heb, aangezien het examen de vrijdag morgen was om 9:30, ben ik toch gegaan, terwijl de andere eindelijk aan het studeren begonnen waren en nog zaten te zwoegen aan hun Finse kunsten toen ik me klaarmaakte om te vertrekken.

Het feestje was best leuk, hoewel het duidelijk was dat het een van de laatste samenzijn ging worden.

Op een deftig uur ben ik naar huis teruggekeerd .. rond 3u zat ik in bed ^^

De volgende ochtend ben ik opgestaan met een kleine hoofdpijn, volgens mij waren dat al die Finse woorden die ik had opgeslaan in mijn geheugen, die niet konden wachten om op het examen los gelaten te worden!

Zo gezegd, zo gedaan! Het Fins examen was dan ook ‘redelijk' snel ingevuld!

Voor een keer, was ik de eerste klaar! Meestal zegt dat niet veel goeds, als je de eerste indient, maar ik heb er een goed gevoel over.

De rest van de dag heb ik niet veel gedaan, het waren blijkbaar toch niet alleen de Finse woordjes die opgewonden waren om het examen te maken, die mij een hoofdpijn bezorgden! ;)

De examen resultaten van het Fins examen zullen we pas half mei weten.

Daarentegen zijn de examens Hydraulica eindelijk verbeterd, waarop zowel; Jakob, Steven als mezelf een 5/5 hebben gescoord!

Op zich hebben we nu (op ons project na) alle vakken voor onze professionele Bachelor afgerond.

~We Felt So Good~ ^^ (vertaald: we voelden ons zo goed)

Omdat ik toch nog een beetje productief wou zijn, heb ik dan alle ‘tags' van mijn machine in een excel tabel gegoten, zodat ik deze gemakkelijk kon raadplegen en op het einde in mijn thesis zou kunnen verwerken.

Het weekend zou opnieuw een rustig weekend worden.

Hoewel ... De moeder op bezoek ging komen morgen (28/04/2012)

Manuele Soepelheid!

Een volledige week heb ik de werk-rush kunnen aangehouden!

En het resultaat is duidelijk!

De eerste 3 dagen heb ik alle transportbanden geprogrammeerd en de pneumatische cilinders met feedback.

Feedback wil zeggen, dat je op mijn touchscreen kan zien in elke stand (uit of in) de pneumatische cilinders staan en welke richting de transportbanden aan het draaien zijn.

Bvb: Als de transportband (conveyor in het engels) op level 1 naar links aan het draaien is, zal boven de linkse transportband op een miniatuur tekening op het touchscreen, een pijltje naar links op verschijnen.

De laatste 3 dagen heb ik mijn liften proberen te programmeren.

Ik wou ze niet alleen naar boven en beneden kunnen laten bewegen, wat niet zo moeilijk te programmeren zou geweest zijn, koos ik voor de moeilijkere uitdaging door ze te laten bewegen naar de verdieping dat je wou.

Dus als je op level 2 duwde en de lift stond op level 1, ging deze naar boven gaan en stoppen aan 2.

Als de lift op L2 (=Level 2) stond en je duwt op de touchscreen op L2, mag er uiteraard niets gebeuren.

Als de lift op L3 stond en je duwt op L3, dan moest de lift naar beneden gaan, terug naar level 2.

Op zich klinkt het logisch. Maar om dat te programmeren heb ik toch enkele problemen ondervonden!

Zo duwde ik op L2, terwijl de lift op L1 stond, maar deze stopte niet aan L2 en ging lekker door naar boven.

Gelukkig stond Jakob aan de noodstop (enkele keren), want anders zou het wel eens slecht afgelopen kunnen zijn met de lift.

Het is namelijk niet chackie en de chocolade fabriek, dat als de lift niet zou stoppen, deze niet zou vallen.

Neen, als de lift niet stopte, zou deze vastlopen tegen het ‘plafon', op dat moment zoveel stroom vragen, dat de beveiligingen zouden springen. Maar de rem van de motor zou dit niet weten, dus aangestuurd blijven.

Waardoor de lift naar beneden zou vallen van 2.5m hoogte!

Als je weet dat die lift rond de 300kg weegt (0.333 ton .. dit klinkt nog zwaarder), dan zou dat wel eens niet zo'n deugd doen voor de vloer en zou de lift kapot kunnen zijn.

Dus ik zat met een redelijk groot ei in mijn broek, toen ik mijn programma meerde malen moest testen.

Maar na 3 lange, zenuwslopende dagen, vlak voor ik moest skypen, werkte mijn lift perfect!

Ik was zo blij, dat ik de eerste 20minuten tijdens het gesprek, niet veel meer dan ‘haha, mijn lift werkt' kon uitbrengen!

Dit kwam ideaal uit, want volgende week had ik mijn laatste lessen Finse cursus. Dus dan kon ik mij volledig op dat vak concentreren.

Het weekend beloofde een welverdiende rust te worden!

Want tijdens mijn werk rush, werkte ik van sochtens 10:00 (ja, dit is sochtens voor ons) tot savonds 22:00, waarna een filmpje plaats vond als ontspanning!

De Werk Rush

Omdat alles op papier redelijk goed voorbereid was en ik steeds meer mijn weg begon te vinden in hoe ik het Touch screen moest programmeren, maakte ik snelle vorderingen.

Vandaag moest mijn touch screen lay-out volledig inorde zijn zodat ik elke knop, een ‘tag' kan toewijzen.

Een ‘tag' is een geheugenplaatsje dat je de knop geeft. Bvb: als ik op knop ‘start' duw, wordt zijn geheugenbit ‘start_tag' een ‘1'. Zodra je de knop loslaat, wordt het geheugenbit terug een ‘0'.

Op deze manier zit het volledige systeem in elkaar.

Het programma dat ik heb moeten schrijven, vergelijkt deze geheugen bitjes met elkaar en als er twee ‘tags', beide een ‘1'-tje hebben. Dan met een 3de geheugenbit, ook een ‘1' worden.

Met deze ‘1'-jes en ‘0'-tjes, kan ik dan zeggen welke motor moet draaien of welke richting deze moet aannemen.

Het zelfde geld voor mij liften en pneumatische cilinders (box stoppers genoemd in mijn project).

Het doel van een manuele touch interface te maken, is om te controleren als alles werkt, wanneer de knop wordt bediend.

Het automatisch gedeelte, moet eigenlijk het manuele gedeelte bedienen in een serie van events, waarin ik het wil.

Bvb: met het manuele gedeelte kan ik de rechtse lift, naar level 2 brengen en op een afzonderlijk scherm, kan ik de loopband van de lift naar links laten draaien. In het automatisch gedeelte, koppel ik deze twee bewegingen aan elkaar, waardoor de lift, tijdens het naar boven gaan, al naar links begint te draaien.

Dit was een fictief voorbeeld, want als de lift stijgt of daalt, wil ik deze niet echt zien draaien. Ook dit moet ik in het automatisch gedeelte meegeven!

Ik zal nog een video maken zodra dit alles werkt, wat het allemaal veel overzichtelijker zal maken wat ik hier aan het uitleggen ben.

De volgende dagen zal ik proberen mijn werk rush te behouden en alles aan te sturen!

De Jarige

Omdat Steven op 12/04, 21 jaar geworden was, hebben Jakob en ik een verrassing voorbereid.

Jakob had Steven's zus gevraagd wat zijn favoriete eten is.

Voor zover zij zich herinnerde, was dat scampi's in tomatensaus -achtig.

Met dit recept in ons achterhoofd, zijn we op het internet gaan zoeken voor gemakkelijke gerechten met scampi's en tomatensaus.

Na een relatief gemakkelijk recept te hebben gevonden en afgedrukt te hebben op ons eigen ‘prive' printer op school, zijn we de gisteren inkopen gaan doen voor dit gerecht.

Hoewel we geen scampi's hebben gevonden in de LIDL, hadden we eigenlijk ook geen zin om darmkanalen uit onze zeediertjes te vissen.

Oplossing, garnalen! 1kg garnalen! (jumbo size!)

Tot vlak voor het moment van opdienen wist Steven niet dat het voor zijn verjaardag was, want normaal gezien was het Vincents beurt om te koken, maar Jakob en ik hadden deze week overgenomen.

Na een korte gelukkige verjaardag te zingen, zijn we op zeer lekker eten gevlogen!

Alles, maar dan ook alles, was wederom eens naar binnen gespeeld! Niets bleef er over.

Met een voldaan gevoel ben ik me dan gaan voorbereiden om maandag mijn ‘werk-rush' in te zetten.

Terug Aan De Slag

Nadat de vriendin hier acht dagen is verbleven, is het weer tijd om aan het werk te gaan.

Ik had namelijk de moeder beloofd, tegen dat ze hier op bezoek zou komen, mijn machine ging bewegen!

Tot zover, was het enige dat het systeem deed, was links en rechts draaien bij het selecteren van een van de twee toetsen op het touchscreen.

Hoog tijd om daar dus een verandering in te brengen, aangezien dat ze hier binnen 15 dagen ging staan (28/04).

Maar om eerlijk te zijn, na 8 dagen ‘relaxen' en bezoek te hebben van de vriendin, is je zomaar in het werk storten, niet zo eenvoudig!

Dus had ik besloten om mij voor het weekend bezig te houden met alles op papier uit te schrijven voor de manuele kant en na het weekend volledig op de realisatie ervan te concentreren.

Zo gezegd, zo gedaan! Na toch enkele pagina's uitgeschreven te hebben in het weekend, zou ik er maandag aan beginnen programmeren.

Volgende pagina »